aşkımız çok güzel başlamıştı adı musaydı birbirimizi çok sewiyorduk ölürcesine ayrılık denen bir kelime tanımıyorduk aşk bedenimize hapsolmuştu çıkması imkansızdı. Kader yolarını çizmişti baştan aşkımızın ne olacağı çizilmişti bozulamazdı.ben onu çok sewiyordum oda beni.aşk denen şeyi ben onda buldum . fakat zaman qeçtikçe birbirimizden farklı olduğumuzu anladım o farklıydı çocuk qibi çok masum we temizdi saftı.yalan hayatta söyleyemezdi.içimde zamanla ondan ayrılma hissi doğdu fakat onu hala sewiyordum onunla mutlu olamayacağımıı sanıyordum yanılmışım...ayrılmak istediğimi söyleyince üzülmedi daha doğrusu üzüntüsünü belli etmemeye çalıştı we bana zaten bende sana bunu dicektim biz farklıyız dedi işte o an yıkıldım oda aynı şeyleri hissediyordu ikimizde grur yaptık ayrılıyorum fakat onu çok sewiyorum.biliyorum saçma diceksiniz ama hissettiklerim bunlar o qece dayanamadım sabahlara kadar ağladım belki inanmazsınız çok acı çektim onu hala sewiyordum koluma jilet attım aptallık bir sürü çizik war kolumda aşk acısını ben onda tattım aşkın ne olduğunu o öğretti bana. onu hala çok sewiyorum fakat tekrar beraber olmamız imkansız qizli aşk kalacak bende mezara kadar....
Hikaye Etiket:
ayrılmak ne kötüymüş
Yorumlar
| Yorum : ya bence güzel yorum yazın |
| Yorum : ßenimde huylarım ßöyle uzun zaman biriyle çıkmam ßendensin anlican ama kötü birşey ayrılık sizlerde yorum yazın ßelki ßende kendi çıkarıma ßir sonuca warabilirim |
| Yorum : çok güzel çok begendim |
Yorum Yaz
