Peygamber İsen Mucize Gösteresin
Hazret-i Ebû Bekr önceleri tüccâr idi. Sefer ve ticâret yapardı. Ekserî Şâma giderdi. Seferde iken, bir gece rüyâ gördü ki, gökden ay inip, kucağına girdi. Ebû Bekr, iki eliyle onu kucakladı ve sînesine basdı. Uyandı. Yemlîhâ adında meşhûr bir râhib var idi. Ona varıp, rüyâsını taîr etdirdi. Râhib dedi ki, - Sen nerelisin? Ebû Bekr dedi; - Arz-ı Hicâzdanım. Tekrâr sordu: - Ne iş yaparsın. Ebû Bekr, - Tüccârım, dedi. Râhib dedi ki, - Yâ Arabistanlı kişi. Bu rüyâda, sana büyük müjdeler vardır. Taîrini ister isen, ücretini ver, dedi. Ebû Bekr adıyallahü anh oniki dînâr çıkarıp, verdi. Râhib dedi ki: - O ay ki, gökden sana indi. Âhır zemân Peygamberidir. Yakınlarda zuhûr edecekdir. Sen Onun hayâtında iken vezîri olursun. Sonra halîfesi olursun. Yâ Arabistanlı kişi. Eğer ben sağ iken, Ona yetişir isen, bana haber ver. Ona varıp, buluşayım. Eğer ben dünyâdan gitmiş isem, selâmımı ona ulaşdırırsın. Ben Onun dînine girdim ve ümmetinden oldum. Beni âhıretde şefâatinden unutmasın. Hazret-i Ebû Bekr adıyallahü teâlâ anh, - Bana bir mektûb ver, dedi. Râhib, oniki satır bir mektûb yazıp, Ebû Bekre adıyallahü anh verdi. O mektûbun mevzûu şu idi. Esselâmü aleyke yâ Muhammed bin Abdüllah el Mekkî el Medenî el tehamî, salevâtullahi teâlâ aleyke ve selleme. Hakîkaten sen âhır zemân Peygamberisin! Ve Rabbilâlemînin Resûlisin. Bu mektûbu Ebû Bekr bin Ebû Kuhâfe ile sana gönderdim. Malûm ola ki, ben sana îmân getirdim ve sana ümmet oldum. Ebû Bekr bana gelip, rüyâsını taîr etdirdi. O rüyâ delâlet eder ki, Ebû Bekr senin vezîrin olur, sonra halîfen olur. Eğer ben sağ olup, hazretine yetişirsem, gelip önünde gâzâ ve cihâd ederim. Eğer yetişmezsem, âhıretde beni şefâatinden unutmayasın diye mektûbu temâm etmişdir. Hazret-i Ebû Bekr adıyallahü anh; ey rüyâyı taîr eden kişiye: - Eğer taîr etdiğin gibi olursa, yüz altın dahi bende senin emânetin olsun, dedi. Şâm seferini bitirip, Mekkeye geldi. Bu hâdiseden oniki sene geçdi. Hak sübhânehü ve teâlâ, hazret-i Muhammede sallallahü aleyhi ve sellem vahy eyledi. Bir gece o büyük Peygamber, Ebû Kubeys dağına çıkıp, gece yarısında dedi ki: Allahü teâlâya davet edenin davetini kabûl ediniz. Lâ ilâhe illallah, deyiniz. Ebû Bekr, serîr üstünde yatıyordu. Söylenilenleri işitdi. Eşhedü en lâ ilâhe illallah. Ve eşhedü enne Muhammeden Resûlullah. Birkaç gün sonra, Mekke sokaklarında, hazret-i Resûlullah sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem ile buluşdu. Hazret-i Fahr-i âlem ona dedi ki: - Ne olaydı, islâma geleydin. Ebû Bekr adıyallahü teâlâ anh dedi ki: - Yâ Muhammed sallallahü aleyhi ve sellem! Peygamber isen mucize gösteresin. Hazret-i Resûl-i ekrem sallallahü aleyhi ve sellem, Ebû Bekrin göğsüne mubârek ellerini dayayıp, şöyle dıvâra yaslayıp, dedi ki, - Sana o mucize yetmez mi ki, o rüyâyı gördün. Yemlîhâ râhibe taîr etdirdin. O zemândan on iki yıl geçdi. Taîr edene on iki dînâr verdin ve yüz dînâr dahâ vad etdin. Rüyâyı taîr eden, on iki satır bir mektûb yazıp, sana emânet verdi. Bunları bir-bir görüp, muttalî olup, mektûbda yazılan şudur, şudur deyip, takrîr buyurdular. Ebû Bekr adıyallahü teâlâ anh işitip, parmak kaldırıp, - Eşhedü en lâ ilâhe illallah. Ve eşhedü enne Muhammeden Resûlullah. Ya î sen, o Peygambersin ki, Yemlîhâ râhib senden haber verdi, dedi.
Hikaye Etiket: Peygamber İsen Mucize Gösteresin