HAYATIMIN TEK DARBESİNE…
İşte bir son işte bir yıkılışın öyküsü daha…Ve bir nefret ve bir acımasızlık…Senden ölesiye nefret ediyorum..Yere göğe sığdıramadığım sen,gözümden
sakındığım,uğruna dünyamı feda ettiğim sen!!!Keşke hiç olmasan diyorum..
Keşke hiç yaşamasan..O taşıdığın beden hiçbir işe yaramıyor artık..Ben seni kendi içimde öldürdükçe sen yaşadığına pişman olacaksın..Çok küçüksün bebeğim büyüyeceksin zorda olsa kendine tek bir soru soracaksın ben
“ne yaptım,neler yaptım??”böyle ardı arkası gelmeyen sorular..
Bunlar seni yiyip bitirecek sonunu getirecek beklide..Ve sen hiç iyi bir insan olamadığına hep ağlayacaksın..Sen yaşayan nefes alan bir canı ezip geçtin,senin olan seninle büyüyen,seni büyüten bir canı ezip geçtin.Beni bu hayatta güzel olan ne varsa hepsinden çekip kopardın..Ben sana iyiyi verdikçe kötülükten doğdun sen kendi içinde!Seni bir gün olsun üzmedim,kırmadım hep iyi ol diye savaştım..Ne kaldı şimdi bizden geriye söylesene güzel olan ne kaldı hayatlarımızda..
Kendimizle beraber kaç masum insanın canını sıktık hiç düşündün mü?
İnsanlar bize gördüklerini söyledikçe nasılda sığındık yalanlar üzerine kurduğun adı aşk olan ama hiç var olmayan o duygunun arkasına..
Herkesten kaçtık biz yüzleri iki ayrı yöne bakması gereken iki insandık ama her şeyin tersini yaptık biz acıyı hep sevdik..Hep peşinden gittik yanlışı seçtik.Biz bir istedikçe Tanrı on verdi,çünkü ders almadık sürekli başa sardık tekrarladık..Bak artık “ben” demiyorum yapmadıklarımla kendimide suçluyorum artık ne önemi var kim haklı kim haksız kim suçlu kim suçsuz ve kim galip kim malup…önemi yok!!
Yıkılan hayatım geriye gelmeyecek,kimse bize bir beden bir ruh daha hediye etmeyecek bu hayatı yaşıcaz..istesekte istemesekte..
Bunlar bizle gömülecek işte o zaman huzur bulacağız geldik ve gidiyoruz ama iyi ama kötü…
Affetmek Allaha mahsus derlerdi hep,hayır degil ben Tanrı degılım ve affetmıyorum bana emanet olan bu cana eziyet ettin acıyı öğrettin ve hiç bitmeyen gözyaşlarını hediye ettin yanında..
Sen Tanrının yarattığı bir cana kıydın,o can senin için yaşarken..
Bu hayatta en çok seni sevdim sanmıştım ama bu yüreğe nefreti sen ektin en çok senden nefret ediyorum..Bana yalan verdin sustum acıyı verdin sustum,bi insana verilecek en kötü şeyler neyse sen onu verdin bana,yine sustum..
Ama artık canım o kadar acıdı ki sonunda seni susturdum.
BEN GÜZEL OLAN HERŞEYE KEŞKE YAŞANMASAYDI DİYORUM.EN BÜYÜK PİŞMANLIKLARIMI YAZDIM BURAYA.. BU AŞK SENİN HAKKIN OLAMAZ,SEN GÜZELLİKLERİ HAKEDEMEYECEK KADAR ÇİRKİNLEŞTİN,SEN KÖTÜLÜKLERDEN DOĞ VE BAŞKA HAYATLARI KİRLET..SEN YALAN DÜNYANDA YALANLARINLA MUTLUSUN..
KEŞKE SENİ HİÇ TANIMASAYDIM KEŞKE… İZMİRLİ EDA G.N..R!
Hikaye Etiket:
belki birgün okursun
Yorumlar
| Yorum : duygularını cok gusel ıfade etmışssın eda dunyada böle serefsızler var ıste napıcan hangı bırını yok edıcenkı...saol |
| Yorum : gercekten cok güzel anlatmıssın duygularını bol sans edacım |
| Yorum : sisin yasadiniz hikaye gibi bir arkadasim yasadi belcikada ve cok acilar cekti akil hastanesinde yati acaba bu kisi sizmisiniz? alah yardimciniz olsun cok uzuldum! |
| Yorum : akıl hastanesınde yatmadım zor zamanlar gecırdım ve sımdı ıyıyım cok mücadele ettım ama kabus bıttı sonunda çift lkişilklı karakterlerden uzak dursun herkes ve dengesız hallerden... |
Yorum Yaz