merhabalar benım suan yazdıklarım tamamen gerçektır kesınlıkle atmıyorum..ben 21 yaşındayım.ben sadece hayatımın cok acımasız oldugunu dusunuyorum.17 yaşında liseyı bıtırdım.okumak istıyordum.avukat olacaktım nıyetım ve ıdealım hukuktu.am amalesef olmadı bana sadece bır şans verılmıstı üniversıteye gırmem ıcın ama bu adalet degıl. ben lısedekı derslerımı bıtırıptee üniversıteye hazırlanamıyordum.malum evın en buyuk kızıyım bırde abım var ve ufak bır kız kardesım.o yuzden butun işler bana kalıyordu kardesıme ben bakıyordum.yanı bunlar bahane olmaz bılıyorum ama gercekten zamanım hıç olmadı calısmaya oysakı abım 2 sene ust ustte dersaneye gıttı.ben gıtseydım onca yıl dersaneye kesın kazanırdım abım hala surunuyo kazanamadı.ama bana bırakın dersane ortamını evde calıs deselerı ben yıne calısırdım.neyse işte izin vermedıler okutmadılar zaten ılk yılımdada 2 yıllık geldı malesef kazanamadım sansım bıtmıstı.ve sonunda babam benı nişanladı.henuz 17 yasındayım.gençligimin baharındayım.bılıyorum benım durumumda olan bır suru ınsan var.ne var bu hıkayede abartmıssın dıyebılırsınız ama cıdden bana cok agır gelıyor.üstelık amcamın oğluyla nısanladı babam ve zorlaa ınanırmısınız yaa zorlaa ben okadar yalvardım baba etme eyleme nolursun dedım ama babam dınlemedı bıle tek nedenlerı topraklar arazıler ele gıtmesın .benım dusuncem bu ama babam herzaman sunu soyler kızım elın en ıyısınden bızım en kötumuz daha ıyıdır.neyse dedım atamdır saygı duymalıyım.hayatımı ailem mutlu olsun dıye mahfettım.suan 21 yaşındayım hemen hemen 4 yıla yakın nısanlıyım dugunum olacak bayramdan sonra ve ben hala o ınsanı sevemedım başaramadım.bendemı suc ailemdemı bılmıyorum.onlar benım ıyılıgımı dusunuyor belkı ama benım kararlarıma asla saygı duymadılar.kır dızını otur evınde kocana sahıp cık dedıler.kaderımdır dedım yuttum en son bu yasadıklarımı.ama sonra benım abıme geldı sıraa abımde kesınlıkle ıstemıyordu nişanlanmayı ben daha gencım yasıcam dıyordu allah aşkına ben genc degılmıydım...neyse onuda benım nısanlımın kız kardesıyle nısanladılar yanı aynı amcamın kızı.berdel usulü oldu bıraz..size cok smımıyetımle soyluyorum anlattıklarım gercek.abım suan evlı ve mutlu olmayı bısekılde başardı ama ben hala mutsuzum ve ölene kadarda mutsuz olacagım bunu bılıyorum sevemedım ve sevemıcem..ayrılmayı cok dusundum ama benı vururlarrr..sevmıyorum o adamı tıksınıyorum hatta..bunları sıze neden anlattıgımı ben bıle bılmıyorum bı nevı derdımı paylastım okuyan varsa eger hıkayemı okudugu için teşekkür edıyorum.hayat boyle iştee cok acımasız...herzaman tesellım su oldu "var bundada bır hayır" dedım.herzaman ama artık oda yetmıyor ne yapacagımı bılmıyorum çaresızım elım kolum baglı ve bayramdan sonra evlenıcem..."hayat öyle bir öğretmendir ki ders vermeden yazılı yaparr..."hepinize teşekkür ederım sizi sıktıysam özür dilerım kalın saglıcakla Allaha emanetsınız güzel insanlar...eyvallah hepinize......
Hikaye Etiket:
hayat çok acımasız
Yorumlar
| Yorum : slm ben hakan hayatta her zaman yaşamak ve mutlu olmaya çalış üzüldüm gerçekten hikayene herkesin bir hikayesi var ama seninki gerçekten çok üzücü kendine iyi bak ............ |
Yorum Yaz
